6.7 Bestuurlijke vraagstukken
Door de toenemende mobiliteit, de mogelijkheid om uitzonderingen te maken op beleid en gebrek aan bestuurlijk vastgesteld (geluid)beleid, blijft de geluidbelasting toenemen. Gezien de vele dwarsverbanden met andere beleidsdossiers moet geluidbeleid vroegtijdig geïntegreerd worden in ruimtelijke processen.
Nationale wet- en regelgeving stelt normen aan de geluidniveaus op een woning en woningbouw met een mogelijkheid tot uitzonderingsbepalingen. Zonder aanvullend specifiek beleid is het risico groot dat bij de toepassing van uitzonderingsbepalingen een optimale leefomgevingskwaliteit en gezondheid onvoldoende worden geborgd.
De aanpak van bestaande geluidknelpunten, hoge geluidbelastingen en negatieve gezondheidseffecten vraagt om specifiek geluidbeleid, om te voorkomen dat de geluidbelasting in het gebied blijft toenemen, de leefomgevingskwaliteit verslechtert en hinder en negatieve gezondheideffecten verergeren.
Het geluid in de regio Rijnmond neemt sluipenderwijs toe doordat de mobiliteit toeneemt en er meer wegen worden aangelegd. Zonder bronmaatregelen of maatregelen in de overdracht neemt de geluidbelasting door het huidige wegennet daardoor eveneens toe. Vooral wegen in de buurt van stiltegebieden of stille gebieden hebben een steeds groter geluideffect waardoor de kwaliteit in die gebieden afneemt.
De aanleg van de A13/A16 verbinding zal het geluid van de A13 niet relevant doen afnemen8. Geluidbelasting in de nabijheid van de nieuwe A13/A16-verbinding neemt toe als de verbindingsweg niet voldoende geluidarm of geluidstil wordt ingepast. Maatregelen zijn extra belangrijk gezien de doelstelling van de stadsregio Rotterdam om het aantal geluidgehinderden in 2025 ten opzichte van 2006 met 30% te verminderen. Hetzelfde geldt voor een nieuwe noord-zuidverbinding, de nieuwe oeververbinding: ook hier zal het geluid op de drukke bestaande wegen niet relevant afnemen maar ontstaat wel een significante geluidbelasting door de nieuwe wegen.
De autonome groei van het verkeer in Nederland is niet gereguleerd. Dit komt doordat de eisen aan de geluidemissies van een weg in de Wet geluidhinder slechts van toepassing zijn bij wijziging of aanleg van een weg. Dit resulteert in een ‘handhavingsgat’. Daardoor kan bij diverse woningen die zijn gebouwd na 1 maart 1986 (door wegverkeer) respectievelijk 1 juli 1987 (door spoorwegen), de huidige geluidbelasting veel hoger zijn dan wettelijk gewenst. Bij de invoering van het nieuwe wetsvoorstel voor de introductie van geluidproductieplafonds wordt dit probleem voor de rijkswegen en hoofdspoorwegen opgelost.