7.4 Groenkwaliteit
De groengebieden in de regio ondervinden negatieve invloeden van met name luchtkwaliteit, verdroging en waterkwaliteit. Zowel te weinig als te veel stikstof is slecht voor groengebieden. De stikstofdepositie in de regio varieert.
Het is de bedoeling in volgende jaargangen van dit rapport de indicatorenset uit te breiden met gegevens over verdroging, natuurvriendelijke oevers en depositie van verzurende stoffen. Daarnaast wordt gezocht naar realisatiecijfers van de diverse beleidssporen als PEHS, RodS, voor zover nog relevant na de diverse beleidswijzigingen van de huidige regering.
(Klik voor de tekst bij de indicator op de afbeelding.)
In het hoofdstuk 8, Lucht staat hoe depositie van stikstof in de vorm van stikstofoxiden (NOx) of ammoniak (NH3) de bodem verzuurt. Stikstof is een belangrijke voedingstof voor bomen en planten. Een teveel aan stikstof is echter niet goed. Vooral bodems die van nature arm zijn, zoals zandgronden in de duinen, zijn gevoelig voor deze vermesting (eutrofiëring). Plantensoorten die goed gedijen op schrale grond, worden dan verdrongen door snelgroeiende soorten die meer stikstof nodig hebben, zoals grassen, bramen en brandnetels. Daardoor neemt de biodiversiteit sterk af.
Voor het Haringvliet en de Oude Maas is de actuele stikstofdepositie (in 2009) lager dan de kritische depositiewaarde. De stikstofdepositie in de Duinen van Goeree, Voornes Duin en Solleveld en Kapittelduinen ligt op dit moment (soms ruim) boven de kritische depositie (zie verder hoofdstuk 8, Lucht).